Dit is een verslag van een terugkerend evenement, nl. jaarafsluiting van de dansschool JIVE55. De jaarafsluiting van JIVE55 wordt meestal rond Kerstmis gedaan en bestaat uit een diner voor de twee showteams en aansluitend een (dans)feest. Dit feest is voor voor iedereen toegankelijk.

We bestaan nu 2� jaar en we mochten ook dit jaar weer, voor de derde keer in ons bestaan, genieten van een spectaculair diner. Het hieronder geschrevene gaat over dit diner, dat plaatsvond op zaterdag 19 december 1998. De verschillende diners hebben tot nu toe een verschillend thema gehad. Het diner en het feest vond plaats in het CMA gebouw in Amsterdam Zuid-Oost.

Voor ge�nteresseerden is onderaan het menu en het vluchtschema uitgewerkt .

Elk jaar wordt het iets gekker ; vorig jaar gingen we nog naar de planeet Mars, dit jaar was het thema ‘reis om de wereld!’

Het CMA gebouw was omgebouwd tot een vertrek - / aankomst hal van een vliegveld. We hoorden constant geluiden van vertrekkende en dalende vliegtuigen. Regelmatig werden de vluchten omgeroepen met de bekende vriendelijke stem van een vrouw, waarvan de aankondiging voorafgegaan werd met een vriendelijke DING-DONG. Voor diegene die daar wel eens geweest is, zijn dit bekende geluiden in de aankomst - / vertrekhal van Schiphol.

De vlucht van die avond was uitgetekend op een wereld kaart. Zo kon men het vluchtschema van die avond zien.

Bij entree kregen we een welkomstdrankje aangeboden door de vliegmaatschappij Air 55. Twee Iraki’s, die zich even los konden trekken van de oorlog (er was immers in hun land net een offensief ingezet door USA en UK, genaamd Dessert Fox) wezen ons de juiste plekken aan om onze jassen (onze gekleurde jasjes) op de juiste plek te hangen.

Na wat op krachten gekomen te zijn van de, voor sommige, lange reis naar de vertrekhal, werden we uitgenodigd om de douane-/incheck balie te passeren en het vliegtuig binnen te treden. Elke passagier had een boarding-pass (op naam) nodig om door de douane-/incheck balie te kunnen. De passagiers werden hierop streng gecontroleerd door de assistent-purser Ans (wat kan Hilde streng kijken).

De balie was verder uitgerust met de allernieuwste detektie methoden. Zo ging er een hyper moderne ‘drugs-toeter’ af bij het passeren van de detector, toen iemand wat drugs naar binnen probeerde te smokkelen. Na enkele andere voorvallen werd toch iedereen toegelaten en kon het vliegtuig vertrekken.

Al zag het er bij de aanvang streng uit ; toen we eenmaal in het vliegtuig zaten, werden we op elke vlucht overladen met de heerlijkste gerechten.

Op onze eerste reis van Amsterdam naar Itali� werd onze reis veraangenaamd met een heerlijke hollandse kaassalade. Enkele kenmerken van deze salade : de dressing was van balsamico-azijn versierd met pijnboompitten. Dit was een recept van onze eigen purser Tineke (Stoof). Na een korte tussenstop in Rome vlogen we gelijk door. Vanwege dit ongemak werden de passagiers verrast met een soepie (SOEPIE?) ; Suppa Simplissimo. Deze hartversterker bestond uit een runderbouillion, waarin tortellini’s gevuld met pesto zwommen en een vleugje basilicum.

Onderweg van Rome naar New Delhi (India) werd Maharadja’s Delight geserveerd : cocosgehaktballetjes, raita, kebab, vispakketje en een drankje.

Het was op deze vlucht, van New Delhi naar de volgende bestemming, dat ons vliegtuig een noodlanding moest maken en op het New Tokyo International Airport van Japan crashte. Door een storing aan het hydraulische gedeelte konden de wielen niet uitklappen. Dankzij het professionele ingrijpen van captain Kresj werd het vliegtuig intact aan de grond gezet. Alle passagiers moesten via de glijdbaan ge�vacueerd worden en zodoende kwam iedereen ongedeerd aan de grond.

Na dit voorval kwam eigenlijk gelijk de tweede tegenvaller . Om op krachten te komen, kregen we thee aangeboden. Volgens enkelen zou hierin goudsbloemblaadjes moeten zitten, waaraan een helende werking is toegeschreven (volstrekt homeopathisch natuurlijk). Maar het zag er anders uit; volgens sommigen zag het er meer uit als gras-thee.

Om onze gedachten even er anders op te focussen, werden we uitgenodigd om een Sumo wedstrijd bij te wonen.

Zo'n toernooi staat bol van tradities en werd ingeluidt met een openingsritueel. Hierna gingen de twee iet wat dun uitgevallen kolossen tegen elkaar strijden. In het begin werden de krachten afgetast, maar daarna werd al gauw duidelijk dat diegene die, op basis van snelheid, souplesse en inlevingsvermogen in de eeuwenoude traditie, superieur was ten opzichte van de tegenstander met wat meer lengte. De thee en de wedstrijd deden iedereen het verschrikkelijke voorval met de crash weer snel vergeten.

We gingen door. Iedereen werd in een tweede, gereedstaand vliegtuig geleidt; kosten noch moeite worden gespaard bij AIR 55. Onze volgende bestemming was Jakarta International Airport Sukarno Hatta, vliegveld Indonesi�. Om van de schrik en inleving van de wedstrijd te bekomen, werden we volgepropt met nasi koeningborobodur. Op een gevouwen bananenblad werd een nasi van witte en gele rijst, wat rendang, hete boontjes, atjar, hete kip, ajam opor, seroendeng, gebakken uitjes, gebakken ei, kroepoek geserveerd. We kwamen helemaal in de Indonesische sferen. ADOE zeg. Dit deed ons goed.

Het warme weer beviel ons goed en gelukkig was onze volgende bestemming ook een warm land nl. Hawai. Op Honolulu Aloha Airport werden we verwelkomd met een overheerlijke kaneel-ijs omhuld met cocos in en mango saus.

In USA aangekomen liet onze stewardess Pauline zien dat een rock-jasje ook heel goed kan als je zwanger bent. Dit liet ze ons zien tijdens een mode show, samen met vijf anderen, van de in totaal zeven steward(e)s(sen). De show was professioneel van opzet, omdat het jasje van alle kanten werd geshowd. In het begin kwamen alle steward(e)s(sen) op om het verschil te laten zien met ‘niet zwangeren’. Ze draaiden wat in het rond en zwaaiden wat met de hoeden die uitstekend pasten bij deze outfit. Het ‘kerst-rock-jasje’ was met glitter bekleed en pastte hierdoor heel goed in het kerst sfeer. Dit wordt vast een trend voor het volgende feest.

Wat me opviel, is dat tijdens elke overstap en nieuwe bestemming de steward(es)s(en) steeds een outfit aanhadden, die paste bij het land van onze volgende bestemming. Ook leken ze steeds weer op de steward(es)s(en) van de vorige reis. In ieder geval waren ze allemaal heel vriendelijk en deden hun best om het de passagiers naar hun zin te maken.

Al bij al een perfecte reis en een geslaagd diner. Het feest kon beginnen!

MENU

Hollandse kaassalade : een dressing met pijnboompitten

Suppa Simplissimo : runderbouillon met tortellini’s gevuld met pesto en verse basilicum

Maharadja’s Delight : cocos gehaktballetjes, raita, kebab, vispakketje lassie drankje

Tja Kai : thee met goudsbloemblaadjes

nasi Koeningborobodur : een bol nasi van witte en gele rijst, rendang, hete boontjes, atjar, hete kip, ajam opor, seroendeng, gebakken uitjes, gebakken ei, hete peper, kroepoek in een gevouwen bananen blad

Aloha Wakiki : kaneel ijs omhuld met cocos in en mango saus

coffee on Broadway : koffie, muffins, brownies

VLUCHTSCHEMA:

Itali� : Rome International Airport Leonardo daVinci

India : New Delhy International Airport Indira Ghandy